چهارشنبه, ۳ مرداد ۱۴۰۳ / بعد از ظهر / | 2024-07-24
تبلیغات
تبلیغات
کد خبر: 3243 |
تاریخ انتشار : ۱۳ اسفند ۱۴۰۲ - ۱۳:۰۵ |
108 بازدید
۰
4
ارسال به دوستان
پ

محققان سنگین‌ترین ابرسیاه‌چاله‌های دوتایی تاکنون را کشف کرده‌اند که مجموع جرم آنها ۲۸ میلیارد برابر بیشتر از خورشید است.

به گزارش ایسنا، ستاره‌شناسان در مکانی غیرمنتظره در فضا با یک زوج مواجه شده‌اند. محققان سنگین‌ترین سیاهچاله‌های کلان جرم دوتایی را که تاکنون اندازه‌گیری شده‌اند کشف کردند.

به نقل از آی‌ای، نظریه ادغام دو سیاهچاله بسیار پرجرم مدتهاست که مطرح شده است اما هرگز به طور مستقیم مشاهده نشده بود. این تقریبا شبیه دیدن یک اسب شاخدار نادر است. این نظریه نشان می‌دهد که وقتی دو کهکشان با هم ادغام می‌شوند، سیاه‌چاله‌های ساکن آنها با یکدیگر درگیر می‌شوند و در نهایت به شکل یک سیاهچاله واحد ادغام می‌شوند. انتظار می‌رود که این جفت سیاهچاله‌ها امواج گرانشی قدرتمندی آزاد کنند.

برای به چالش کشیدن این نظریه، گروهی از ستاره‌شناسان شروع به تجزیه و تحلیل داده‌های تلسکوپ شمالی جمنای(Gemini) در هاوایی کردند. ماموریت آنها چه بود؟ آنها باید یک سیاهچاله دوتایی عظیم در کهکشان بیضوی B۲۰۴۰۲+۳۷۹ را بررسی می‌کردند و با انجام این کار، اسرار کیهانی آنها را فاش می‌کردند.

تلسکوپ جمنای شمالی نیمی از رصدخانه بین‌المللی جمنای است که توسط NSF’s NOIRLab اداره می‌شود و به دانشمندان اجازه می‌دهد تا این دو سیاهچاله را بررسی کنند.

سیاهچاله دوتایی موجود در کهکشان B۲۰۴۰۲+۳۷۹ انتظارات را زیر پا گذاشت. این گروه مشاهده کردند که فاصله ۲۴ سال نوری این دو سیاهچاله برای بیش از سه میلیارد سال حفظ شده است.

۲۴ سال نوری جدایی برای بیش از سه میلیارد سال

این گروه به داده‌های آرشیوی طیف‌نگار چند شی جمنای شمالی(GMOS که دستگاهی با حساسیت بسیار زیاد است که می‌تواند ستاره‌های اطراف سیاه‌چاله‌ها را ترسیم کند، نگاهی انداختند.

راجر رومانی(Roger Romani)، استاد فیزیک از دانشگاه استنفورد، توضیح می‌دهد: حساسیت عالی GMOS به ما این امکان را می‌دهد تا با نزدیک‌تر شدن به مرکز کهکشان، سرعت‌های فزاینده ستاره‌ها را ترسیم کنیم.

تحقیقات آنها نشان داد که جرم دوتایی سیاهچاله‌ها به عنوان یک مانع گرانشی عمل می‌کند. این امر از ادغام دو سیاهچاله جلوگیری می‌کند.

علاوه بر این، محققان سرنخ‌هایی کشف کردند که به منشا این سیاهچاله دوتایی اشاره داشت که نشان می‌داد آنها از طریق ادغام‌های کهکشانی متعدد شکل گرفته‌اند. کهکشان B۲۰۴۰۲+۳۷۹، یک «خوشه فسیلی» است که از ادغام کل ستاره‌ها و گازهای یک خوشه کهکشانی در یک کهکشان منفرد ایجاد می‌شود.

ماندن در برزخ یا ادغام؟

دو سیاهچاله بسیار پرجرم از ادغام سیاهچاله‌های کوچک‌تر از کهکشان‌های مختلف به وجود آمده‌اند. پس از ادغام‌های کهکشانی، سیاهچاله‌های پرجرم به صورت مارپیچی به هم نزدیک‌تر می‌شوند تا اینکه نیروهای گرانشی بر آنها غلبه می‌کند و آنها با هم ادغام می‌شوند.

با این حال، در مورد این دو سیاهچاله سنگین وزن، اندازه بزرگ آنها تقریبا تمام مواد اطراف را به بیرون پرتاب کرده است و یک خلاء گرانشی ایجاد کرده است. رومانی خاطرنشان کرد: از آنجایی که این دو بسیار سنگین هستند، برای انجام کار به تعداد زیادی ستاره و گاز نیاز دارند.

سوال مهم این است که آیا این دو سیاهچاله به طور نامحدود در برزخ خواهند ماند یا بر تشعشعات گرانشی خود غلبه کرده و ادغام خواهند شد؟ اثر بالقوه امواج گرانشی ناشی از ادغام می‌تواند صد میلیون بار قوی‌تر از ادغام‌های سیاهچاله‌های معمولی باشد.

یافته‌های این گروه در مجله Astrophysical منتشر شده است.

انتهای پیام

منبع: خبرگزاری ایسنا

منبع خبر به همراه لینک آن ( در انتهای متن خبر ) نوشته شده است و خبرگزار در قبال محتوای آن هیچ مسئولیتی ندارد. چنانچه محتوا را شایسته تذکر می‌دانید، خواهشمند است کد ( 3243 ) را همراه با ذکر موضوع به آدرس  info@khabargozar.com  ایمیل بفرمایید. با استناد به ماده ۷۴ قانون تجارت الکترونیک مصوب ۱۳۸۲/۱۰/۱۷ مجلس شورای اسلامی و با عنایت به اینکه خبرگزار مصداق بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویر است، مسئولیت نقض حقوق تصریح شده مولفان در قانون فوق از قبیل تکثیر، اجرا و توزیع و یا هر گونه محتوی خلاف قوانین کشور ایران بر عهده منبع خبر و کاربران است.
لینک کوتاه خبر:
تبلیغات
×
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزار در وب سایت منتشر خواهد شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • لطفا از تایپ فینگلیش بپرهیزید. در غیر اینصورت دیدگاه شما منتشر نخواهد شد.
  • نظرات و تجربیات شما

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    نظرتان را بیان کنید